از اون جایی که دیگه خیلی ما رو جو گرفته بود. هر سه روز کنگره رو شرکت کردیم و از اون بدتر اینکه روز اول کنگره کتاب کتز هم خریدییییییییییییییییییییییم!!!! (آخه تو دانشکده نمی شد خرید)

این داستان جو گیر شدن ما هم چنان ادامه داشت آخه تمام مدت ارائه مقاله ها تو سالن بودیم و به غرفه ها سر نمیزدیم.

خلاصه روز اول تموم شد و ما (من و اعظم) با زحمت و مشقت فراوان پکیج هایی که از غرفه ها گرفته بودیم و کتز عزیز! رو با سختی و مشقت تمام به خوابگاه رسوندیم.

اون روز ما تو مسابقه یکی از غرفه ها شرکت کرده بودیم و منتظر نتیجه ی مسابقه بودیم غافل از اینکه وقتی در حال گوش دادن به مطالب علمی بودیم قرعه کشی انجام شده و هر کس که اسمش در اومده و اون لحظه اونجا نبوده اسمش کنار گذاشته شده بود.

روز دوم فهمیدیم اسم اعظم تو قرعه کشی در اومده و چون اونجا نبوده جایزش (اتوسکوپ) به کس دیگه ای اهدا شده. وقتی اعظم این خبرو شنید قیافش دیدنی بود.

 جالب تر اینکه وقتی اسمشو کنار گذاشتن دومین اسمی که برداشتن اسم من بود!!!

نه شما بگو این شانسه که ما داریم؟!!

نه سر درآوردیم ارائه ها چی بودن نه جایزه گرفتیم فقط حسرتشو خوردیم.

این بود خاطره ی ما از هشتمین کنگره شنوایی شناسی ایران.

به امید دیدار شما عزیزان در یازدهمین کنگره شنوایی شناسی